"باز آی و بر چشمم نشین   ای دلفریب نازنین     کآشوب و فریاد از زمین    برآسمانم می رود"

با توام زهرا

وسیع شو

نَخَز به تنگراه خبط دیگران،

وقتی حقیقتی این سان برای چشمانت عریان می شود

و این گوشوار از من بپذیر:

بهار اگر رفت

بی شک زمستان خواهد آمد!