شوق من به تو ای مرگ

با تمام تباه کاری ام

چون حسرت جانکاه اسیری ست

به گذار نسیم آزادی

تو را دوست می دارم ای مرگ

که تو انتهای رنج منی

و آغاز پر کشیدنم

سمت روشن خدا

من از هجوم اندوه به تو نمی اندیشم

به تو مشتاقم

چون محبتی مجاز

که به حقیقت عشق می رساندم...