قلبم اگه عمل بخواد

از خستگی مفرطه

از بس به عشق کسی زد

که سنگدلیش حقیقته

این دل دربدر شده

داغون درد و حفره نیست

مریض عشق یاره و

براش بجز تو چاره نیست

حفره چیه چاه بگو

یه چاه پر از بارون اشک

زخمای عاشق از یه ور

از یه طرف زرشک و کشک

آدما بی وفان خدا

کوچیکتر از عشق منن

با اینکه همیشه دم از

محبت و عشق میزنن

قلبمو پرتاب میکنم

به آسمون پسش نده

این دل دیوونه ی من

پریدنو خوب بلده...