جوانی ِ ناکرده

قلب من

قویترین مرد دنیاست

که داغهای بی محرم و مرهم بسیار بر گرده دارد

و خموشانه لبخند نثار میکند،

چون آفتاب، بی خدشه هستی را...

فواره های سرخ خاسته از آبگینه های احساسش

آبی عافیت آسمان را می شکافد

و نرسیده به عرش

سر به زیر می افکند

تا کبودای سرزمین سینه ام را باران التیام باشد

قلب من

قلب رنجور من

قویترین مرد دنیاست

که هزار دشنه ی شرنگ آگین بر گلو دارد و باز

بیکرانه نغمه سر میکند از عشق...