جوانی ِ ناکرده

در روشن چشمانت شناورم

و گرانش خیالم به صفر میل میکند

بالهایم گرم پروازست

سینه ام گرم تپش

و لبانم گرم نجوای ترانه های اشتیاق

چشمانم

فریادگران خاموش خواهش تواند

و افسوس که چشمانت هرگز...

راه به ژرفای این حس بیکرانه ندارند...